Reactie minister Slob op staking

Wat vindt Slob van het lerarentekort?

De minister begint het debat en noemt een aantal branches waarin er ook een tekort aan mensen is. Onderwijs staat onderaan het lijstje van sectoren waarin er een personeelstekort is. Het kan altijd erger is zijn boodschap.

De coalitiepartijen wijzen de oppositie er (terecht) op dat de problemen ontstaan zijn in de vorige kabinetten.

Hoe reageerde Slob op de staking?

“Als je uiting wil geven aan je gevoelens, dan kan dat in dit land.”

Is het structureel of incidenteel?

“Er ís structureel geld beschikbaar gesteld dat voor deze hele kabinetsperiode beschikbaar is.” Later in het debat noemt Slob het toch ook incidenteel. In gangbaar Nederlands noemen we het gewoon incidenteel.

Wie ligt er dwars? Er is toch geld genoeg? Of is het een politieke keuze?

Slob: “Dat heeft met onze staatsrechtelijke verhoudingen te maken, maar ook met de tijdsperiodes waarin je als kabinet keuzes kunt maken.”

Met andere woorden: D66 en CU willen wel maar VVD en CDA niet. En dat hadden we bij de kabinetsonderhandelingen moeten regelen, nu zijn we te laat. Dus, ja, het is een politieke keuze.

Helpt dat extra geld?

Dat ligt aan wie je het vraagt. Slob zegt dat het ook aan de krapte op de arbeidsmarkt ligt. En dat een deel van de verantwoordelijkheid bij de werkgevers zit. “Het zijn de werkgevers die de inschalingen maken bij deze cao’s en die deze opbouw in de loonschalen maken.” Veel onderwijzers worden niet beloond voor wat ze doen en blijven in de laagste schalen hangen.

Slob’s mantra is: “Er is veel geld bijgekomen. Het is echt veel. 460 miljoen. Dat is veel. Heel veel. Echt heel veel geld. We stonden bovenaan de lijstjes. Ik heb grote stappen gezet.”

Krijg ik binnenkort extra salaris op mijn bankrekening?

Nee. Waar het geld belandt, hangt af van de CAO-tafels.

Hoe zit het met ouders voor de klas?

“Ouders mogen voor de klas, maar dan wel met een bevoegdheid. Als ouders geen bevoegdheid hebben, kunnen ze soms toch ingezet worden — dat gebeurt ook met ouderparticipatie — maar niet voor deze belangrijke taak.” Waarvoor ouders dan wel ingezet mogen worden, zegt Slob niet.

Waarom is dit geld niet beschikbaar gesteld bij de kabinetsonderhandelingen?

Slob zegt over de onderhandelingen: “Dan komt een kabinet uiteindelijk met zijn voorstellen en die verdedigen wij. Ik ben blij dat er in de aanvulling op de APB nog aanvullend geld beschikbaar is gekomen …” Slob zegt eigenlijk: dat is inderdaad niet helemaal goed gegaan en dat hebben we nu gerepareerd. Slob vervolgt met: “U weet dat die verslagen van de ministerraad niet naar u toen gaan. Ik geloof dat ze pas over twintig jaar openbaar worden”. D66 heeft dus zitten slapen bij de kabinetsonderhandelingen.

Hoe groot is de kans dat er nog geld bij komt?

Klein, tenzij er langdurig en structureel gestaakt gaat worden zodat VVD en CDA gaan bewegen.

Welke opties zijn er nog?

Slob kijkt al naar de uitgang “…in de periode dat wij nog het kabinet zijn — nog zo’n anderhalf jaar, even ervan uitgaande dat we de eindstreep halen…” Slob zegt eigenlijk: laten we dit in het volgende kabinet regelen.

De oppositie wil graag dat de coalitiepartijen een uitspraak doen over de volgende regeringsperiode. De oppositie lijkt niet te begrijpen dat de staking zich niet richt tegen het kabinet maar tegen de politiek als geheel.